سلام سلام خیلی سلام

خوبین؟

اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا میدونین چقد بود نیومده بودم سر بزنم.ببخشید دیگه

قول میدم دیگه نذارم دلتون واسم تنگ شه

ولی خارج از شوخی خیلی دلم براتون لک زده بود.

خب چه خبرا؟

همه چی مرتبه؟

من نبودم اتفاقی که نیفتاده هان؟

حواستون که جمع بود؟

واییییییییییییییییییی تو این مدت خبر زیاد بود.اتفاقای هم افتاد.بعضیاش خوب بعضیاش بد. خدارو شکر گذشت...

خب ...حرف زیاده ولی الان نمیشه گف.یه مطلب مامان میذارم براتون تا اپ بعدی بقیه حرفا رو بزنیم.

قربون همه

بای بای

من به اندازه ی یک اسمان دلم گرفته می خواهم

گریه کنم.می خواهم فریاد بزنم.کاش می توانستم خودم

را از خود بیچاره ام بگیرم.کاش می توانستم نباشم ُ

بمیرم.کاش می توانستم خود را از این شب طولانی

رویاها برهانم . کاش می توانستم خاموش شوم و زبان

فرو بندم. فنا شوم. محو شوم.... من از این روزگار

خسته شده ام. از این لحظه هایی که حال مرا نمی

فهمند و گند می گذرند بیزارم...من از تمام باید ها و

نباید ها متنفرم....

شاید اشتباهه اما عاشقا دروغ میگن

ادمای مهربون و با وفا دروغ میگن

اونا که میگن تا همیشه دیوونتونن

بذار بی پرده بگم که به شما دروغ میگن

اونا که می  ان به این بهونه ها،که اومدن

از توی شهر قشنگ قصه ها ، دروغ میگن

اونا که فدات بشم تکیه کلامشون شده

به تموم اسمونا ، به خدا دروغ میگن

اونا که با قسم و ایه می خوان بهت بگن

تا قیامت نمیشن ازت جدا ، دروغ میگن

رد شدی

اولا خوب بودی با من ولی حالا بد شدی

ببینم رفتی کجا ، بد شدنو بلد شدی؟

اولا چشمه بودی زلال و مهربون و پاک

جلوی عاشقیمون اما حالا یه سد شدی

بیا کارنامتو از دست نگاه من بگیر

نه بذار قبلش خودم بهت بگم ، که رد شدی

سلام ای تنها بهونه واسه نفس کشیدن هنوزم دل پر میکشه برای به تو رسیدن

نگرانی

اسمون من وتو یه مدته سیا شده

گفتن دوست دارم کم شده ، کیمیا شده

اون غروری که گذاشته بودیمش یه جای دنج

اومده باز توی قلب من و تو خدا شده

رنگ و رو رفته شده خدافظی حتی سلام

تا عزیزم ، پر کشیده اون به جاش شما شده

اون حسادتا که اول طعم عاشقی رو داشت

حالا انگار ارزشش قد یه ادعا شده

اون دسا که داده بودیم توی رویامون به هم

تقصیر کیه نمیدونم ، ولی رها شده

ما قرار نبود مث بقیه زندگی کنیم

چرا حرفامون مثه تموم ادما شده

گنبد عشق من و تو ضریحاش طلایی بود

طلاها ریخته و جنس گنبدا بلا شده

نکنه خدا نکرده دل تو چه جور بگم

کسی رو یه جایی دیده یعنی مبتلا شده

ما رو چشممون زدن ، ما که با هم بد نبودیم

ما چه تقصیری داریم که قحطی وفا شده

کسی که مراقب عاشقیمون بود همه وقت

حالا به شکستن عهدا بی اعتنا شده

من یه مدته تحمل میکنم غصه ها رو

به خودم میگم شاید راس راسی اشتبا شده

اما نه ، دیدم که عشق روزای اولمون

رنگ عادت بد روزا و هفته ها شده

دل من دستاشو برده اسمون اون ور ماه

چشمامم خونه ی امن ابرای دعا شده

اما کاش اون کسی که دیروز می گفت مال منه

خیلی راحت بگه که دیگه ازم جدا شده...

چشات دیگه از من خسته سیره

اما هنوز چشمای من اسیره

فقط بدون که این دل شکسته

منتظره بگی واست بمیره

چشمای مغرورش هیچوقت از یادم نمیره .
رنگ چشاش آبی بود .
رنگ آسمونی که ظهر تابستون داره . داغ داغ…
وقتی موهای طلاییشو شونه می کرد دوست داشتم دستامو زیر موهاش بگیرم
مبادا که یه تارمو از سرش کم بشه .
دوستش داشتم .
لباش همیشه سرخ بود .
مثل گل سرخ حیاط . مثل یه غنچه …
وقتی می خندید و دندونای سفیدش بیرون می زد اونقدرمعصوم و دوست داشتنی می شد که اشک توی چشمام جمع میشد.
دوست داشتم فقط بهش نگاه کنم .
دیوونم کرده بود .
اونم دیوونه بود .
مثل بچه ها هر کاری می خواست می کرد .
دوست داشت من به لباش روژ لب بمالم .
می دونست وقتی نگام می کنه دستام می لرزه .
اونوقت دور لباش هم قرمز می شد .
بعد می خندید . می خندید و…
منم اشک تو چشام جمع میشد .
صدای خنده اش آهنگ خاصی داشت .
قدش یه کم از من کوتاه تر بود .
وقتی می خواست بوسش کنم ٫
چشماشو میبست ٫
سرشو بالا می گرفت ٫
لباشو غنچه می کرد ٫
دستاشو پشت سرش می گرفت و منتظر می موند .
من نگاش می کردم .
اونقدر نگاش می کردم تا چشاشو باز می کرد .
تا می خواست لباشو باز کنه و حرفی بزنه ٫
لبامو می ذاشتم روی لبش .
داغ بود .
وقتی می گم داغ بود یعنی خیلی داغ بود .
می سوختم .
همه تنم می سوخت .
دوست داشت لباشو گاز بگیرم .
من دلم نمیومد .
اون لبامو گاز می گرفت .
چشاش مثل یه چشمه زلال بود ٫صاف و ساده …
وقتی در گوشش آروم زمزمه می کردم : دوستت دارم ٫
نخودی می خندید !شبا سرشو می ذاشت رو سینمو صدای قلبمو گوش می داد .
من هم موهاشو نوازش میکردم .
عطر موهاش هیچوقت از یادم نمیره .
شبای زمستون آغوشش از هر جایی گرم تر بود .
دوست داشت وقتی بغلش می کردم فشارش بدم ٫
لباشو می ذاشت روی بازوم و می مکید٫
جاش که قرمز می شد می گفت :
هر وقت دلت برام تنگ شد٫ اینجا رو بوس کن .
منم روزی صد بار بازومو بوس می کردم .
تا یک هفته جاش می موند .
معاشقه من و اون همیشه طولانی بود .
تموم زندگیمون معاشقه بود .
نقطه نقطه بدنش برام تازه گی داشت .
همیشه بعد از اینکه کلی برام میرقصید و خسته می شد ٫
میومد و روی پام میشست .
دستمو می گرفت و می ذاشت روی قلبش ٫
می گفت : میدونی قلبم چی می گه ؟
می گفتم : نه
می گفت : میگه لاو لاو ٫ لاو لاو …
بعد می خندید . می خندید ….
منم اشک تو چشام جمع می شد .
اندامش اونقدر متناسب بود که هر دختری حسرتشو بخوره .
مثل مجسمه مرمر ونوس .
تا نزدیکش می شدم از دستم فرار می کرد .
مثل بچه ها .
قایم می شد ٫ جیغ می زد ٫ می پرید ٫ می خندید …
وقتی می گرفتمش گازم می گرفت .
بعد یهو آروم می شد .
به چشام نگاه می کرد .
اصلا حالی به حالیم می کرد .
دیوونه دیوونه …
چشاشو می بست و لباشو میاورد جلو .
لباش همیشه شیرین بود .
مثل عسل …
بیشتر شبا تا صبح بیدار بودم .
نمی خواستم این فرصت ها رو از دست بدم .
می خواستم فقط نگاش کنم .
هیچ چیزبرام مهم نبود .
فقط اون …
من می دونستم (( بهار )) سرطان داره .
خودش نمی دونست .
نمی خواستم شادیشو ازش بگیرم .
تا اینکه بلاخره بعد از یکسال سرطان علایم خودشو نشون داد .
بهار پژمرد .
هیچکس حال منو نمی فهمید .
دو هفته کنارش بودم و اشک می ریختم .
یه روز صبح از خواب بیدار شد ٫
دستموگرفت ٫
آروم برد روی قلبش ٫
گفت : می دونی قلبم چی می گه؟
بعد چشاشو بست.
تنش سرد بود .
دستمو روی سینه اش فشار دادم .
هیچ تپشی نبود .
داد زدم : خدا …
بهارمرده بود .
من هیچی نفهمیدم .
ولو شدم رو زمین .
هیچی نفهمیدم .
هیچکس نمی فهمه من چی میگم .
هنوز صدای خنده هاش تو گوشم می پیچه ٫
هنوزم اشک توی چشام جمع می شه ٫
هنوزم دیوونه ام...

مرا صد بار از خود برانی دوستت دارم

به زندان خیانت هم کشانی دوستت دارم

چه شود از مهر ورزیدن چه حاصل از وفا کردن

مرا لایق بدانی یا ندانی دوستت دارم     

جگرم سوخت تا به فراموشی سپردمت

پس چرا امده ای باز من که به خدا سپردمت

من چو برف بودم و او چو کوه

برف اب شد به پای کوه

و بجا ماند کوه...

مثل باد سرد پاییز

غم لگدی به من زد

حتی باغبان هم نفهمید

که چه افتی به من زد

یاد باد انکه ز ما وقت سحر یاد نکرد

به وداعی دل غمدیده ی ما شاد نکرد

ای کاش که دل از سینه برون می بود

نهری روان ز دل پرازخون می بود

سنگ بود و دل نبود در این سینه

دل بسته به هرچه مکر و افسون بود

بی تو بودن کار من نیست تا دلت نرفته برگرد...

نکنه خدای نکرده سفر بهت بسازه

عوض کنه هواتو،اب و هوای تازه

نکنه خدای نکرده یادت نمونه اشکام

یادت بره چه خستم ،یادت بره چه تنهام...

گریه هایم بی صداست

عشق من بی انتهاست

رد پای اشکهایم را بگیر

تا بدانی خانه عاشق کجاست

هیچ وقت نشد بهت بگم

که من چقدر دوست دارم

هیچ وقت نشد نفهمیدی

که من فقط تو رو دارم

بگین که عاشقت مرد دیگه نیا سراغش....

نمی گویم فراموشم کن

هرگز

فقط گاهی به یاد اور اسیری را که می دانی از یادش نخواهی رفت، نخواهی رفت ،نخواهی رفت...

گفتی گه مرا دوست نداری گله ای نیست

بین من و عشق تو ولی فاصله نیست

گفتم که کمی صبرکن و گوش به من کن

گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

کمی که کمی فکر خودم باشم و ان وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست

برای تمام دلتنگی ها دلتنگم

برای تو...من...ما و هرچه بین مان گذشته است

برای عشقمان که در قابی کوچک و غبار آلود

هنوز هم زیباتر از همیشه لحظه هایمان را در خود جای داده است

همان عشقی که با یک نگاه متولد شد و با یک سلام جان گرفت

همان عشقی که لبختندت اب حیاتش بود

اما نیم دانم چرا یکباره دیگر سراغی از ان نگرفتی

ان هم درست زمانی که می خواست به ثمر نشیند

تو می توانستی...

اما نخواستی...

در حالی که من میخواستم

اما نتوانستم......

its also for freinds who love each other better than lovers

happy valentines day

your word is my food,your breath is my wine.you are every thing to me.

happy valentines day

if the only possibe way we can be togther is in dreams,then awill sleep for ever

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

اخر ای ماه تو همدرد من مسکینی

کاهش جان تو من دارم و من میدانم

که تو  از دوری خورشید چه ها میبینی

فردا اگر از راه نمی امد

من تا ابد کنار تو می ماندم

من تا ابد ترانه ی عشقم را

د رافتاب عشق تو می خواندم

دلتنگم و دیدار تو درمان من است

بی درنگ رخت زمانه زندان من است

بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی

انچه از غم هجران تو بر جان من است

کهنه فروش داد می زد

اسباب کهنه می خریم

چراغ شکسته می خریم

بی اختیار داد زدم

کهنه فروش دل شکسته می خری

ای که از اول جاده شدی به سکوت گرفتار

منو از خاطره کم کن

تا ابد خدانگهدار

خداوندا کفر می گویم پریشانم پریشانم

چه می خواهی تو از جانم نمی دانم نمی دانم

مرا بی انکه خود خواهم اسیر زندگی کردی

تو مسئولی خداوندا به این اغاز و پایانم

رفته است و مهرش از  دلم نمی رود

ای ستاره ها ،چه شد که او مرا نخواست

ای ستاره ها ،ستاره ها ،ستاره ها

پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟

صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو

یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو

تو اگر کوچ کنی بغض خدا می شکند

صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو

اکنون منم که دردل این خلوت و سکوت

ای شهر پر خروش،تو را یاد میکنم

دل بسته ام به او تو اورا عزیز دار

من با خیال او دل خود شاد می کنم

اسمان چشمهایم مال تو

اشکهای جانگدازت مال من

خنده های دلگشایم مال تو

بی قراری،درد و رنجت مال من

باغ سر سبز خیالم مال تو

دشت غمناک وجودت مال من

خنده های وقت وصلت مال تو

انتظار و صبر و هجرت مال من

عاشقم،عاشق ستاره های صبح

عاشق ابرهای سرگردان

عاشق روزهای بارانی

عاشق هرچه نام توست بران

من با لبان سرد نسیم صبح

سر میکنم ترانه ای برای تو

من ان ستاره ام که درخشانم

هر شب در اسمان سرای تو

ای که دل بردی ز دلدار من ازارش نکن/انچه او در کار من کرده است در کارش نکن

خداحافظ ای همنشین همیشه/خداحافظ ای داغ بر دل نشسته/تو تنها نمی مانی ای مانده بی من/تو را می سپارم به دلهای خسته.

همه بغضشون گرفته چرا بارون نمیاد/

لیلی مرد از غم دوری چرا مجنون نمیاد/

روی ماهش کجا پنهون شده اون رفته کجا/

چراازاونور ابرا دیگه بیرون نمیاد/

نیت تو واسه فال قهوه کردم ولی حیف/

عکس چشمای قشنگت توی فنجون نمیاد/

منوکشتی تو با اون خنجر دوریت عجبه/

چرااز این دل دیونه یکم خون نمیاد/

مگه تو بی خبری مومو پریشون میکنم/

دل تو حتی واسه موی پریشون نمیاد/

دلت ازبسکه سفیده و لطیفه مثه برف/

از خجالت تو برفی تو زمستون نمیاد/

تودلم فقط یه بار مهمونی بود ،واومدی/

درا رو بستم ازاون وقت دیگه مهمون نمیاد/

صدای بارون قشنگه به شیشه که میخوره/

اما با غم نجیب روی ناودون نمیاد/

دو سه بار واست نوشتم مثه اینه میمونی/

تو یه بار جواب ندادی چرا شمعدون نمیاد/

عمریه اسیرتم اسیر اون چشمای ناز/

یه ملاقاتی واسم یه بار به زندون نمیاد/

نمیگی دلی که به مرمتش فک میکنی/

هیچ کسی سراغ این کلبه ی ویرون نمیاد/

زندگی بازیه شطرنجه ومن منتظرم/

طرف مقابلم ولی به میدون نمیاد/

گاهی وقتا اونقدر اب وهوام ابری میشه/

که قد اشکای من ازرود کارون نمیاد/

گاهیه باخودم میگم شاید میخاد ذوق بکنم/

اما معلومه نخاد بیاد که پنهون نمیاد/

اونکه برای دیدنش ستاره هارو میشمری/

اهل نازه پس بایه خواهش اسون نمیاد/

توی نامه اخری کلی دلیل اورده بود/

مثلا چون تشنه ان یاسای گلدون نمیاد/

لا اقل کاش راستشو برای من نوشته بود/

کاش واسم نوشته بود بخاطر اون نمیاد

شاید انروز که سهراب نوشت تا شقایق هست زندگی باید کرد...

خبری از دل پردرد گل یاس نداشت

بایداینجورنوشت:

هرگلی هم باشی چه گل شقایق چه مریم و چه یاس،زندگی اجباریست!!!

ای غروب تلخ و ای اسمان غبارگرفته

شما بر عشق من اگاهید.شما می دانید که من چقدر برای این گریز پای مهربان اشک ریخته ام.می دانید که مثل پادشاهی مغرور و زیبا بر قصر قلب من فرمانروایی می کند.می دانید...شما به همه ی رازهای من اگاهید...ولی من برای ارامش این سلطان بی جانشین باید از زندگی ام بگذرم.از همه ی هستی و مستی ام...از عشق،از امید،از رویاهای شیرین...

ای خورشید که می روی در انسوی مرزهاما را فراموش کنی؛به او بگو چقدر دوستش دارم و چقدر محتاج اغوش گرمش هستم...

عشق چیزی است که

بیش ازهرچیزی

داشتنش را دوست داریم

و بیش تر ازهر چیزی

دادنش را دوست داریم

و هیچ کس در نمی یابد

که عشق همان چیزی است

که همواره داده می شود

ولی پذیرفته نمی شود....                                                                   

شب ها چشمانم میعادگاه عشق می شوند و غم همنشین قلبم.

دوباره بغضهای خسته و کهنه اسیر گلوی سردم می شوند.

ای کسی که در حکایت شب پنهان شده ای

یه عظمت ابی دلم نظر کن و ببین که این دل چه عاشقانه می تپد فقط در انتظار امدن تو.

هرز نکن ثانیه های قفس را،

شتاب کن!

ناب ترین لحظه ی من که بسی خوشایندتر از پرواز است،

رویای باتو بودن است!...

بیا در رویا غرق شویم.

عاشقی یعنی اسیر دل شدن

با هزاران درد و غم یکی شدن

عاشقی یعنی طلوع زندگی

با صداقت همنشین گل شدن

عاشقی یعنی که شب ها تا سحر

وارد دنیای رویاها شدن

عاشقی یعنی تحمل ،انتظار

مثل ماه اسمان تنها شدن

عاشقی یعنی دو دیده تا ابد

پر زگوهرهای دریایی شدن

چندی پیش تو روییدی و ستارگان اسمان برای

چشم زیبایت نیت کردند و با سرانگشت پاک خویش کتاب زندگیت را گشودند.

گوش کن:

"امشب صدای فرشتگان در زمین و اسمان خواهد پیچید."

گوش کن:

"اخر برای ستایش توست که خواندن را از سر کرده اند."

دل من روی زمین و دل تو تو اسمونه     اونقدر دوستت دارم من که فقط خدامیدونه

بیایه عهدی ببندیم ببینیم کدوم یک ازما   تاته جاده دنیا بر سر عشقش میمونه

بگذار سایه من                       سرگردان از سایه تو جدا باشد

روزی بهم میرسیم                  که گرباشد بین ما،نه جز خدا باشد

با توالفبای عشق را اموختم

ندای قلب عاشقم را به گوش همه رساندم

به تو وکلبه ی عشقمان بالیدم

توهم گمشده ام شدی

حال که اینچنین شیفته ی توام باش تا درکنارت ارامش یابم.

خدایا

 دوست بدار انانکه دوستمان دارند

و نمیدانیم

و سلامت بدار انانکه دوستشان داریم

و نمی دانند٬!!!

خیال نکن که بی خیال از تو روزگارتم

به فکرتم

به یادتم

زنده به انتظارتم...

برایت اسمانی خواهم کشید

پر از ستاره های همیشه نورانی

تو در کنار من روی ابرها

و من غرق انهمه مهربانی!!!

هرچی ارزوی خوب مال تو

هرچی خاطره داری مال من

اون روزای عاشقونه مال تو

این روزای بی قراری مال من

اگر "تبر باران"بگیرد...

برای علفهای هرز خواهد بود

نه نهال نوپای امید تو!!!

مطمئن باش.

 آدم عزيزانشو فراموش نميکنه بلکه به نديدنشون عادت ميکنه.....تقديم به کسي که عادت به نديدنش مثل فراموش کردنش غيرممکنه

دير گاهيست كه تنها بودم

قصه غربت صحرا بودم

 وسعت درد فقط سهم من است

بازهم قسمت غم ها بودم

دگر آيينه ز من بي خبر است

كه اسير شب يلدا بودم

من كه بي تاب شقايق بودم

همدم سردي يخ ها بودم

كاش چشمان مراکوركنيد

 تا نبينم كه چه تنها بودم

تا که بينم به همه جور جفا

 که چقدر بي دل و رسوا بودم

با تو از خاطره ها سرشارم. با تو تا آخر شب بیدارم . عشق من دست تو یعنی خورشید. گرمی دست تو را کم دارم

خوشا صبحی که چون از خواب خیزم
به آغوش تو از بستر گریزم
گشایم در به رویت شادمانه
رخت بوسم ، به پایت گل بریزم

دل که رنجید از کسی خرسند کردن مشکل است

شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکل است

بار حمالان به دوش خود کشیدن رنج نیست

زیر بار منت نامرد رفتن مشکل است...

روزگاریست همه عرض بدن می خواهند

همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند

دیو هستند ولی مثل پری میپوشند

گرگهایی که لباس پدری کی پوشند

هرچه بینند به مقیاس نظر میسنجند

عشق ها را همه با دور کمر می سنجند

خب طبیعیست که یک روزه به پایان برسد

عشقهایی که سر پیچ خیابان برسد!